મંગળવાર, 10 એપ્રિલ, 2012

પ્રેરણામૂર્તિ બનીએ...

             કડકડતી ઠંડીના દિવસો હતા. જર્મનીના એક નાનકડા ગામડામાંસૌ કોઈ ધાબળાઓમાં ઢબુરાઈને ઊંઘી ગયા હતા..માત્ર બે જ જણાં જાગતા હતા,, આલ્બર્ટ અને તેના પિતા...
           ૪ વર્ષનો આલ્બર્ટ પિતાને કુતૂહલવશ થઈને નીરખી રહ્યો હતો. ફાનસના અજવાળે પિતા વિધુત શાસ્ત્રના નવા નવા પ્રયોગો કરતા હતા. " આલ્બર્ટ, અહી આવ, તને કૈક દેખાડું !"
બાળક આલ્બર્ટ હોંશે - હોંશે પિતાની પાસે દોડી ગયો..પિતાએ તેને લોહચુંબક દેખાડ્યું.બાળક કઈ જ સમજ્યો નહી..પિતાએ એક કોરા કાગળ પર લોઢાના નાના નાના ટુકડાઓ પાથરી દીધા અને પછી એ કાગળની નીચે લોહચુંબક અડાડ્યું.. લોઢાના ટુકડા લોહચુંબક ફરે એમ ફરવા લાગ્યા. કાગળ ઉપર લોઢાના ટુકડાઓ નાચતા જોઈને બાળક આલ્બર્ટ ખુશ થઇ ગયો..તેનું આશ્ચર્ય સમાતું નહોતું..
"આ કેવી રીતે થાય છે પિતાજી ??"પિતાજીએ ધીરજથી સમજાવીને કહ્યું,
"કુદરત આવા અસંખ્ય ચમત્કારોથી ભરેલી છે, દીકરા ! "
બાળક આલ્બર્ટના  ચિત પર આ શબ્દોની ઊંડી અસર પડી. તેણે પ્રેરણામૂર્તિ પિતાની દિશામાં વિજ્ઞાનના ક્ષેત્રે ઝપલાવ્યું, આધુનિક વિજ્ઞાનના પિતામહ તરીકે આલ્બર્ટ આઈનસ્ટાઇન બની ગયો. તેઓ કહે છે,,: "મોટો થઈને હું જે કઈ નવી શોધો કરી શક્યો તેના મૂળમાં આ ચુંબક છે અને તે બતાવનાર મારા પિતાજી છે.." 

ટિપ્પણીઓ નથી:

ટિપ્પણી પોસ્ટ કરો