દીકરી

દીકરી .......


દી - દિલ


ક - કાળજું


રી - હૃદય

આ ત્રણ અક્ષર ના શબ્દ નો અર્થ અને એની મનોવ્યથા ૨૧ મી સદી 


માં પણ કોઈ સરખી સમજી શક્યું નથી,

એ શું વિચારે છે ?


એને શું કરવું છે ?એનું મન શું કે છે ?

હા, પણ એ બીજા માટે શું કરે છે ? તમારા માટે શું કરે એ


બધું વધારે જોવા માં આવે છે.......

દીકરી શબ્દ બોલવામાં ખાલી ત્રણ અક્ષર નો બનેલો છે

એનું મહત્વ ખુબ વજનવાળું છે...

માં -બાપ ને ત્યાં જન્મે ત્યારથી લઇ ને એ ભગવાન પાસે જાય

ત્યાં સુધી ની એની યાત્રા કેટલી બધી પીડાઓ ,દુખ , સુખ અને

જુદા જુદા આરોહ અવરોહ થી બનેલી છે. છતાં પણ એ

હમેશા પોતાના મુખ પર ખુશી લઇ ને ફરે છે ....

બધા ને મારા મારા પોતાના કરીને રાખતી દીકરી નું કોઈ

પોતાનું હોઈ છે ખરું ?

માતા- પિતા ના ઘરે જન્મ લે ત્યારે તે ત્યાની આબરુ મન

મર્યાદા નો ખયાલ રાખે,

સાસરે જાઇ ત્યાં સાસરિયાં ને પોતાના કરી લે, લોકો કહે કે

દીકરી કેવી "પરાયું ધન "પણ

દીકરી નું પોતાનું કેવાઈ એવું એકેઈ ઘર હોઈ છે ખરું ?

નથી હોતું ...... છે ને સાચી વાત ?

એ જન્મે ત્યારે માં-બાપ ની કેવાઈ તોઈ પછી" પારકી "

તો ખરી જ .......

અને લગ્ન થઇ એટલે સાસરિયાં ની ને પિયર માટે

તો પારકી હતી જ અને સસરા માતો નવી હોઈ જ..

જયારે લગ્ન થઇ ત્યારે ...

એ એક સરસ મજાની વ્યવસ્થિત આકાર સાથે ખીલેલી કળી પોતે

ખુદ મુરજાઇ જઈને ફરીથી પોતાના ના માં પ્રાણ

પુરવાની કોશીશ કરે. અને થોડી ઘણી સફળ પણ થઇ હોઈ

ત્યાં સંભળાવવામાં આવે કે આ તો "શું વહુ એ

તો પારકી દીકરી એને થોડું આપડું દાજે ?"

એટલે એને પોતે કરેલી કોશીશ નાકામ થતી લાગે ......

અને એ કોશીશ માં ને કોશિશ

માં એની આખી ઝીંદગી નીકળી જાય છે ....

શું આ જ દીકરી નું જીવન છે??